STORY: BARKADA KO

First time kong magsulat o
magbahagi ng aking karanasan dito
sa Page, pero nakakabasa narin ako
ng mga ilang kwento dito tungkol
sa pag-iibigan na kung hindi
nagkatuluyan eh naging Masaya
nalang sa set-up na magkaibigan…
isang linggo ko inalala ang mga
nangyari sa akin para mabuo ko
itong kwento ko, totoong nangyari
sa akin ito at kahit ako ay hindi
makapaniwala na nangyari sa akin
ang mga bagay na ýon, wala kasi
akong makausap na ibang tao dahil
ayoko o takot ako na malaman nila
mas lalong takot ako na malaman
ng pamilya ko ang tunay na ako.
Ayoko na maging ako ang dahilan
para magkaroon ng issue sa
pangalan nila, kaya itinago ko
nalang… ako nga pala si Laurence
(Hindi tunay na pangalan) 23 na
ako ngayon, tubong Nueva Ecija
ako, may kalakihan ang aking
katawan pero hindi naman sobrang
taba… parang Michael V. lang…
kayumanggi ang kulay ko, singkit,
5’6 ang height ko..
Were 6 in the Family… mama,
papa, tatlong lalake kame at may
bunsong babae, panganay ako sa
aming apat na magkakapatid kaya
pressure pa sakin na naging bi ako
kasi sarado ang isip ng pamilya ko
about sa third sex…

STORY: DORMMATES

" Naging palipas oras q na poh ang
pagbabasa ng kwento sa inyong
page at naeenjoy poh ako lalo nat
nakakapagdudulot ito ng libog sa
tuwing napupunta po ako sa page
nyo..
Ako nga pala si Rio o mas kilala sa
tawag na DinDin,19 taong gulang
po ako, tubong Negros,5,6 ang taas
at medyu maputi.Ang kuwento ko
pong ito ay nangyari 5 months ago
pa sa tinitirhan qng Dormitoryo
kasama ang aking Dorm8 na c Kuya
MEL.
Si Kuya Mel poh ay kumukuha ng
kursong Electrical Engineering at
ako naman poh ay Chemical
Engineering sa parehong
Unibersidad d2 sa Baclod.
Bagaman palagi kong kasama c
Alex , roomate q ay nagkakatuwaan
sa may terrace ng Dorm ng
dumating c Kuya Mel. Si Mel ay
meztiso at msasabing hawig ang
hitsura ni Paolo Avelino 5'6 ang
taas at medyu maganda naman ang
katawan. Nung nga panahong iyon
ay d pa nila alam na bi ako.
Lumapit sia sakin at humingi ng
pabor na kung pwede ay hiram daw
xia ng cellphone dahil lowbat daw
sia.

STORY: ARAL MULA KAY YURI

Maliwanag ang buwan, may
kalamigan ang ihip ng hangin
at payapa ang paligid.
Habang nakaupo ako sa
veranda ng aming bahay,
hindi maiwasan ng isip ko ang
magmuni-muni...
magmasid... at magtanong ng
mga bagay-bagay tungkol sa
aking buhay at sarili. Sa
tuwing nag-iisa kasi ako, ito
ang lagi kong ginagawa. Para
sa akin, ito ang pinaka-
angkop na oras upang
mapagnilay-nilay ang mga
bagay na nagawa ko sa
maghapon, mga bagay
tungkol sa aking buhay at
mga aral ng panahon na
dapat kong matutunan.
Sa pagkakaupo kong iyon,
sumagi muli sa aking isipan
ang karanasang kanina
lamang nangyari. Ito ay
isang pangyayaring naganap
sa pagitan ko at ng isang
lalaking nakasabay ko sa
paglalakad pauwi sa amin.
Ito ang simula ng aking
paglalahad...
Maaga na naman akong
makakauwi dahil tuwing
araw ng Biyernes ay
hanggang alas-tres lamang
ang aking pasok sa
unibersidad na aking
pinapasukan.

STORY: ANG ARTISTA AT ANG GRAVY

Bente anyos ako noon, batang bata at
fresh from the province. Kakatapos ko
lang mag training bilang management
trainee ng isang food chain. Sa di
inaasahang pagkakataon ay na destino
ako sa TM Kalaw branch. Luma na ang
store ko at wala masyadong tao kaya
naman nakakapag relax relax kami palagi
at nabibigayan namin ng panahon ang
customer service aspect ng
pagpapalakad ng negosyo. Nahasa ako
sa customer service dahil nagtrabaho din
naman ako bilang service crew noon sa
ibang mga food chain kaya hindi
nakakapagtaka kung madali akong
makakakita ng mga kaibigan. Sinuwerte
rin ako sa mga unang mga buwan ko ay
sa opening shift ako na schedule.
"Excuse me, are you the manager?"
tinawag ako ng customer.
"Yes, may I help you?"
"I don't like the consistency of your
gravy" ang pataray na salaysay ng
customer.
"I'm sorry about the gravy, Sir, but
don't worry, we will replace it right
away"
Kaagad namang kinuha ng dining crew
ko ang gravy at pinalitan kaagad.
"Thanks" ang matipid na sagot ng
customer namin pagkatapos na
mapalitan ang kanyang gravy.
"You're welcome" ang sagot ko sa kanya
at sinabayan ko na lang rin ng ngiti.
Mabait naman pala ang customer na
akala ko kanina ay Suplado. Hindi naman
siya ka- gwapuhan pero maganda ang
kutis at sa hula ko ay galing ito sa
magandang pamilya. Hindi ko na
namalayan na lumabas na pala ang
customer namin na yon dahil may
malaking volume ng customers ang
dumating.