STORY: IF IT’S ALL I EVER DO CHAPTER 16

Best Teen Bromance Novel by: Joemar Ancheta

Tumulo ang luha ko sa pisngi niya. Niyakap ko siya ng mahigpit.
“Huwag! Huwag si Jino Diyos ko! Hindi ko kaya! Hindi ko alam kung paano ko patatawarin ang aking sarili kong ikamamatay niya ito. Hindi!!!!!”
Hanggang sa tuluyang kong isinigaw ang kaniyang pangalan. Paulit-ulit sa gitna ng aking hagulgol at paghikbi. Niyakap ko siya ng buong higpit. Hindi ko kakayaning mawala siya sa akin. Hindi ngayon, hindi sa ganitong pagkakataon.
“Brod, sandali lang, lalo mo siyang pinahihirapan sa ginagawa mong ganyan. Pahigain mo lang siya. I am a medical student and I know exactly what to do, kaya trust me on this okey?” pakiusap ng isang maputing lalaki na halos kaedad lang ni Master.
Dahan-dahan ko siyang pinahiga at pinatagilid niya ang ulo ni Jino. Kumuha siya ng sofa pillow na pinagpatungan niya sa mga paa ni Jino.
“Nag-faint lang siya dahil hindi siguro niya nakayanan ang hirap pero humihinga pa siya. Kailangan nating itaas ang paa niya at mas mababa ang utak to promote blood flow to the brain. We turn his head to the side so the the tongue doesn't fall back into the throat. Mga brod, pakiabutan nga ako ng ice at face towel please?”
Mabilis namang kumilos ang ilang brod namin at nag-uunahan pa silang ibigay ang kailangan niya.
“Ipunas mo itong malamig na face towel sa kaniyang mukha at leeg at magkakamalay na ‘yan maya-maya.” Kalmadong bilin niya sa akin.
“Paano kung hindi na? Please dalhin na lang ho natin siya sa hospital.” Pagsusumamo ko habang pinupunasan ko ang kaniyang mukha at leeg.
“Trust me, he just passes out and nothing to worry about.”

Hanggang sa ilang sandali lang ay binuksan na niya ang kaniyang mga mata.
Huminga ng malalim.
Hinawakan ko ang kamay niya. Unang pagkakataong ako ang unang humawak sa kamay niya na noon ay iniiwasan kong gawin.
Pinisil ko iyon.
“Kumusta ang pakiramdam mo! God! Pinakaba mo ako!”
“Okey lang ako pero sobrang sakit ng katawan at paa ko.” pabulong niyang sagot.
“Ako na ang aako sa kulang na palo mo sa paddle kung hindi mo na kaya.”
“Hindi, kaya ko pa.” pagpupumilit niya.

STORY: IF IT’S ALL I EVER DO CHAPTER 15

Best Teen Bromance Novel by: Joemar Ancheta

                  “Putcha! Anong ginagawa mo dito?” tanong ko.
“Di ba sabi ko sa’yo? Sisiguraduhin kong hindi ka mapapasama? Kaya sasamahan kita kahit gaano pa kadelikado ang gusto mong gawin sa buhay mo. If it’s all I ever do, Boy. I would give my all to you!”
“Nahihibang ka na ba Jino? Ano ‘to ha? Alam mo bang ginagawa mo?”
“Alam ko, katulad din ng ginagawa mo. Ngayon palang, sasabihin ko na sa’yo kung sakaling iuukit na nila ang pangalan ko sa bato, alam kong alam ng lahat na ginawa ko lang ang alam kong tama para sa ating dalawa at alam kong hanggang huli ay patutunayan ko sa’yo kung gaano ko ipinaglalaban ang pagmamahal ko sa’yo bilang kasangga mo. Hindi kita bibitiwan Boy. Hindi kita isusuko.”
“Paano kung pahihirapan ka nila at hindi mo kakayanin.”
“Kaya ko, basta alam kong nandiyan ka lang, lahat kakayanin ko.”
“Tigas talaga naman ng ulo oh!”
“Kung ito din lang ang tanging paraan para mabuo tayong tatlo nina Lexi, lahat ay gagawin ko.”
“Alam ba ni Lexi ito o kaya ni Miggy?”
“Hindi alam ni Lexi ngunit ginagawa ko ito hindi lang para sa akin kundi para na din sa kaniya. Gusto kasi ni Lexi na mabuo tayong tatlo at ito na lang ang tanging paraan ko para kahit di kita mailayo dito sa Akhro ay mapansin mo din kami. Gusto kong maramdaman mo Boy na mahalaga ka sa amin sa kabila ng mga nagawa namin sa’yo. Isang huling pagkakataon lang, kahit sa ilang minuto lang sa isang araw mo kami kakausapin, masaya na kami ni Lexi do’n huwag mo lang kaming tuluyang iwan.” Nakayukong pakiusap niya.
“Si Miggy? Pinayagan ka ni Miggy na magpakatanga ng ganito?”
“Sasamahan nga niya dapat ako ngayon ngunit hindi ko alam kung bakit nagbago ang desisyon niya…”
“Putcha naman Jino oh!” napasuntok ako sa kaliwang palad ko. “Naku naman! Bahala ka! Basta brad labas ako sa gusto mong gawin na ‘to. Kung may mangyari sa’yong masama, huwag ako ang sisihin mo. Wala akong kinalaman dito. Ikaw ang nagdesisyon.”
“Sarili kong desisyon ito Boy. Kung sakaling mang may masamang mangyari sa akin hindi ko iyon pagsisisihan at lalong malayong sisisihin kita. Siguro iniisip mo, ang kapal na ng mukha ko, nasisiraan na ako ng ulo dahil sa mga katangahang mga ginagawa ko pero kung ang pagiging tanga lang ang sukatan para bumalik yung dating pagtingin mo sa amin ni Lexi, mas nanaiisin kong magiging tanga na lang habang-buhay huwag ka lang mawala sa amin.”
“Huwag ka ngang nagsasalita ng ganyan sa akin, brad. Nakokornihan ako. ‘Kala mo siguro natutuwa akong marinig kang nagsasabi ng mga ganyan ano? Kaya ayaw ko sa inyo dahil sa mga kadramahang ‘yan e.” Pabulong na tinuran ko sa kaniya.

STORY: IF IT’S ALL I EVER DO CHAPTER 14

Best Teen Bromance Novel by: Joemar Ancheta

 Nang dumaan ako sa harap ng mga Tau Gamma ay malakas ang kaba sa dibdib ko pero hindi ako nagpahalata. Sa akin kasi nakatingin ang tropa ko. Naniniwala akong di nila ako pababayaan.

“Opppss putaaaa!” gulat na singhal ko.

Tinisod ako ng isa sa mga nakaupo.

Nawalan ako ng balanse at sumubsob sa katabing mesa.

Ang nakakainis ay nagtawanan pa sila.

Tumayo ang tumisod sa akin at mabilis niya akong kinuwelyuhan.

“Ano ha! May angal! Lalaban ka?”

Dahil sa naipong galit sa dibdib ko sa pagpapahiya nila sa akin ay mabilis ko siyang binigwasan ng suntok sa panga.

Pumasok iyon.

Nabitiwan niya ako.

Nagsitayuan na sila at iyon na din ang hudyat sa tropa kong lumaban nang napansin nilang sinimulan na nga nila ang riot. Nakita kong mabilis na lumabas sa CR ang lalaking may hawak na balisong kanina. Sa akin ang diretso niya.

Nagulat ako sa bilis ng pangyayari. Ang kanina ay masayang inuman namin at kuwentuhan ngayon ay nauwi na sa rambulan. Bangayan at suntukan na ang tanging nakikita ko sa aking paligid. Bago tuluyang nakalapit sa akin ng kaninang may hawak ng balisong ay pinulot ko ang isang upuan at  ubod ng lakas kong ipinukol iyon sa kanya. Tumama iyon sa balikat niya, nabitiwan nito ang balisong at halos mapaupo siya sa lakas ng pagkakatama niya.

Hindi siya nagpatinag. Mabilis siyang humakbang para gantihan ako ngunit bago pa man niya ako nalapitan ay hinarap na siya ni Kuya Jello.

“Bata atras na! Kaya na namin ‘to!” sigaw ni Kuya Jello sa akin.

STORY: IF IT’S ALL I EVER DO CHAPTER 13

Best Teen Bromance Novel by: Joemar Ancheta

Inilagay ko sa balikat ko ang gitara at dahil wala naman akong ibang madaanan kundi sa kung saan sila nag-aabang ay payuko na lang akong dumaan sa harap nila. Ayaw ko na silang tignan lalong-lalo na ang kausapin pa sila. Nang nasa tapat na nila ako ay maagap si Lexi na pinigilan ako sa paghawak niya sa aking braso ko.
“Wait! Boy, please let us talk?”
Hindi ko siya tinignan. Pilit kong tinanggal ang kamay niya sa braso ko at nagpatuloy sa paglalakad ngunit wala siyang balak pakawalan ako hanggang halos yakapin na niya ako. Hinawakan din ni Jino ang isa pang braso ko kaya wala na akong magawa kundi ang harapin sila.
“Bakit ba?” singhal ko.
“Boy, bumabalik ka na naman sa dating ikaw. Kami dapat ang nagtatanong sa’yo ng bakit? Tatlo ang nasaktan mo sa araw na’to.” si Lexi. Nakatingin siya sa aking mga mata ngunit ako ang umiiwas.
“Bakit? Kasi gusto ko. Di ba nga wala na kayong pakialam sa akin? Kaya anong karapatan ninyong tanungin ako ngayon sa gusto ko?”
“Anong sinasabi mong wala na kaming pakialam sa’yo? Hindi gano’n ‘yun Boy.” Umiling-iling siya. Hinawakan niya ang palad ko. “Sige, sabihin na nating gano’n ang pagkakaintindi mo sa ginagawa namin, pero kailangan pa bang may masasaktan ka pang iba?”
“Bakit Lexi, alam mo ba ang dahilan kung bakit ko ginawa iyon? Huwag mo akong husgahan na parang kilalang-kilala mo na ako dahil ako mismo, pagkatapos ng ginawa ninyong pang-iiwan sa akin ay hindi ko na kayo kilala pa ni Jino.” Binawi ko ang palad kong hawak-hawak niya.
“Sige, sabihin mo sa amin. Anong dahilan at kailangan mong makipagsuntukan?”
“Huwag na, akin na lang ‘yun.”
“O di ba? Ang gulo mong kausap? Iyan ang mahirap sa’yo e. Ayaw mong magsabi kung tinatanong ka tapos gagawa-gawa ka ng isang desisyon na ikagugulat na lang namin.”
Natawa ako.
“Ikagugulat ninyo? Bakit ano ba ako sa inyo? Hindi ba wala lang? Pagkatapos kong  magpakatotoo kung ano ang nararamdaman ko sa’yo Lexi, itinapon mo na lahat. Sinaid mong lahat. Kahit lang sana ibinalato mo na lang yung turingan natin bilang matalik na magkaibigan. Nabasted na nga ako, nawalan pa ako ng mga best friends. Tapos ngayon may ginawa ako, para na kayong sino kung magtanong na parang bang bigla na lang kayong nagkaroon ng pakialam.”
“Boy, tinatanong naming kung bakit ka nakipagsuntukan, iyon yung siguro kailangan nating pag-usapan dahil sa totoo lang, ayaw ko nang maging ikaw yung dating Romel na nakilala namin.” Si Jino. Hindi na niya natiis pang hindi sumabad sa mainit na usapan namin ni Lexi.
“Gusto mong malaman ha!” inilapit ko ang mukha niya sa mukha ko. Amoy ko na ang kaniyang hininga at ganoon din siya sa akin. Halos maglapat na an gaming mukha.
 Napalunok siya.