STORY: SAPAT NA BA ANG KABAYARAN CHAPTER 1

Bata pa lang magkaibigan na sila Josh at celine .Kapwa sila mahirap s buhay,lumaki c josh na ang ama lang ang kinalakhan at ang ina nito ay sumama sa mayamang lalake noong siya ay 2 yrs old p lamang dahil di nito nakayanan ang hirap ng buhay nila

.Piyon sa isang construction site ang kanyang ama.Mula noon di na muli itong nag asawa..

Ngunit sinubok sila ng tadhana,Isang araw naaksidente ang ama ni celine sa construction site na pinagtatrabuhan nito,aksidenteng nahulog ito s ikalawang palapag na building na ginagawa.

Dinala ito ng ospital ngunit wala pang malay, pag hindi pa ito nagigising,ang sabi ng doctor ay kaylangan itong operahan dahil nagkaron ng internal bleeding sa utak nito sanhi ng pgkakabagok ng ulo ng pasyente..at malaking halaga ang kylangan para sa operasy0n.

Lumapit ang ina ni celine sa pinagtatrabuhan ng kanyang ama ngunit di sapat ang halagang ibinigay nito s kanila,wala silang nagawa kundi magdasal.

Awang awa si josh sa kasintahan ngunit wala siya magawa dahil malaking halaga ang kylangan.Hindi naman alam ni celine kung anu ang gagawin,mahal na mahal niya ang kanyang ama at hiling nya na sana ay may mbuting puso ang tumulong sa kanila..

Isang araw nkaupo siya sa isang park at nagiisa,umiiyak sya ng my isang lalake ang lumapit sa kanya,inabutan siya ng panyo,tinan0ng siya kung bkit umiiyak..mukha naman itong disente at mbait kya nagtiwala siya na sabihin ang problema,

sandaling nag isip ang lalake maya-maya nagsalita ito,"kung gusto mo tutulungan kita sa problema mo sa isang k0ndisy0n?"

STORY: Love Me Like I Am (Book 2) 6

BOOK 2: Vengeance of a Broken Heart
Part 6: "A Day With Jared.."



“Uuumm.. busy ka ba?” ang tanong nito.
“Bakit?” ang tanong ko dito.
“Uumm.. Yayain sana kita lumabas eh. Pwede ka ba?” ang tanong nito.
“Ha???” ang bigla kong nasabi.
At napangiti naman ang mokong sa reaksyon ko.
“Ang sabi ko, Pwede ba tayo lumabas? Yung gumala ba?”
Sa totoo lang, I didn’t expect na iimbitahan niya ako.
“Please? Kahit ngayon lang?” ang sabi niya ulit.
“Hhhmmm.. Ok! Call.”
Kita ko naman na napangiti ang mokong sa sagot ko.
“So.. Sure na ito ha? Hindi ka busy?” ang tanong niya.
“No I’m not. Palagay mo ba papayag ako sa proposal mo kung busy ako?”
Isang matamis na ngiti nanaman ang ginawa niya. Sh*t! kita ko nanaman ang dimples niya.
“Give me 15 minutes, aayusin ko lang itong gamit ko. Then we’re ready to go.” Ang sabi ko.
Makalipas ang 15 minutes ay lumabas na ako at sabay kaming bumaba.
Kung iniisip ninyo na pumayag ako sa alok niya dahil sa nararamdaman ko, well nagkakamali kayo. Sabi ko nga, it’s part of my plan na pa-ibigin siya ng todo-todo at pagkatapos ay iiwan ko. Ang bad right? I Know Right! Bwahahaha!!
Sa labas ng company, akmang dudukutin ko na ang cellphone ko para tawagin ang limusin ay..
“Oooppss!!” ang sabi ni Jared.
“Why?”
“We won’t use your Limo.”
“Edi ano? Yung kotse mo?”
“No.”
“Ano nga?”
“Mamamasahe tayo.”ang sabi niya sabay killer smile.
“Ha!?!?!” ang gulat na gulat kong reaksyon.
Kita ko naman na natawa siya sa reaksyon ko.

STORY: Love Me Like I Am (Book 2) 5

“GAB!!” ang sigaw ng lalaki sa likod.
Nang lingunin ko ito ay bumungad sa akin si Ace, at kita ko ang galit sa mukha niya. Pansin ko din na nasa likuran niya si Enso.
Wala pang tatlong segundo ng tawagin ako ni Ace ay lumapit ito at hinatak ang isa kong kamay palayo kay Jared.
“Umuwi na tayo..” ang matigas na sabi ni Ace.
Ngunit hinatak naman ni Jared ang kamay ko na kanina pa niya hawak-hawak.
“Gab.. Mag-usap tayo please.. kahit sandali lang.” ang nagmamakaawang sabi ni Jared.
Pagkatapos sabihin ni Jared ang mga katagang iyon ay biglang tumingin ng masama si Ace dito.
“Shit!! Baka magkaroon ng gulo dito!! Anong gagawin ko!?!?!” ang sigaw ko sa sarili ko.
…..
Patuloy pa rin ang matulis na titig ni Ace kay Jared na para bang kakainin niya ng buhay ito. Nakakatakot, nakakapangilabot, kailangan mapigilan ko kung ano man ang gulong pupwedeng mangyari.
“Please?” ang pagmamakaawa ni Jared sa akin.
“I SAID LET’S GO HOME!” ang biglang sigaw ni Ace sabay hatak sa akin.
“Ace, bitiwan mo ako!! Nasasaktan ako ano ba!!!” ang sigaw ko dito.
Napakahigpit ng hawak niya sa kamay ko, parang mababali na ito sa sobrang higpit.
“BITIWAN MO NGA AKO SABI EHH!! ANO BA!?!?” Ang malakas na sigaw ko sabay pwersahang kalas ng braso ko sa kamay niya.
Kita ko ang pagkagulat sa mukha ni Ace. Tinitigan ko siya, yung parang tingin niya kanina kay Jared. Alam ko kasing kapag galit na ako, ay wala ng magagawa si Ace kundi sumunod sa gusto ko. Ngunit iba sa pagkakataong ito.
“Umuwi na tayo..” Ang mahinahon ngunit matigas na sabi nito sabay muling hawak sa braso ko.
“Ano ba!!” ang sigaw ko ulit dito.
“Sir mawalang galang na po, pero di mo ba nakikita? Nasasaktan na si Gab. Wag mo siyang pilitin kung ayaw niyang sumama sa iyo.” Ang biglang singit ni Jared.

STORY: Ang Munting Lihim [22]

Dali-dali kaming bumalik sa puntod ng aking mga magulang kung saan naroon si Lola Isyang at nagsimula nang magdasal. “Lola Isyang… pasensya na po sa abala. P-pero may nabanggit po kayo kanina at gusto ko po lamang linawin kung tama nga ang aking narinig.” Ang sambit ko.

Biglang napalingon sa amin si Lola Isyang. “A-ano iyon, Alvin?” ang tanong niya.

“Nasabi niyo po na ‘…tandang-tanda ko pa ang ang matinding saya sa mukha ni Itang noong ibinalita ko sa kanya na isang napakakisig at napakalusog na batang lalaki ang iniluwal niya’. Tama po ba?”

Nag-isip siya ng sandali. “I-iyan ba ang n-nasabi ko?”

“Opo… at alam ko pong Itang ang tawag ng mga tao sa aking inay Pacita” sabay lingon ko kay kuya Andrei na nanlaki rin ang mga mata sa napuna ko. “S-sino po ba ang nagluwal kay kuya Andrei? Ang inay Pacita po ba?” dugtong kong tanong.

Kitang-kita ko ang pagkagulat ni Lola Isyang sa aking tanong. Marahil ay hindi niya inaasahang mapansin ko ang sinabi niyang iyon na maaaring hindi rin niya sinadya. “A… e…” ang paunang naisagot niya na mistulang nag-isip sa sunod na sasabihin. “Ay… ito namang batang ito. I-iyang ang ibig kong bigkasin, hindi Itang. Aurea kasi ang pangalan ng inay ng kuya Andrei mo kaya Iyang ang tawag ko sa kanya. Hindi Itang, Iyang ang ibig kong bigkasin. Nagkamali lang ako.” ang dugtong pa niya.

Parang nadismaya naman ako sa sagot niyang iyon. Parang hindi ako kumbinsido. “Lola… hindi po Iyang ang tawag ng mga tao sa inay ko. Auring po… Wala pa po akong narinig na tumawag sa kanya ng Iyang. Ang inay Pacita lang po ang minsan ay tinatawag nilang Itang.” ang pagsingit naman ni kuya Andrei.

“A, eh… a-ako lang siguro ang tumatawag sa kanya ng Iyang.” ang sagot uli ng matanda.