Muli, ako po si Vaughn Real (di ko tunay na pangalan), 19 years old na po ako at nag-aaral sa isang masasabi nating sikat, prestihiyosong at pinakamatandang unibersidad sa buong Pilipinas sa kursong BS Pharmacy. Hindi po ako mayabang at nag-aangat ng sariling bangkuan/upuan, pero masasabi kong may itsura naman ako kung tutuusin; may lahing intsik kaya’t maputi, makinis ang balat, maliit at manipis ang labi na may angking natural na kulay na mamula-mula, may pagkawavy ang buhok at may katangusan ang ilong. Sa tangkad ay medyo pinagkaitan ako ng kaunti sa height kong 5’6. Medyo defined ang katawan dahil nahilig din ako sa paggygym at naging varsity ng football noong high school. Marami ring nagkakagusto sa aking babae man o bakla. Pero ang kwento ito ay hindi tungkol sa akin, hindi tungkol sa kung sino ba ako; kundi tungkol sa kung ano ba ang gusto ko… ang pangarap ko…
Gaya ng sinabi ko, marami din namang nagkakagusto sa akin, pero hindi ko alam wala akong magustuhan simula nang mangyari sa akin ang mga masasakit, simula ng matuto akong umiyak para ibsan ang nararamdaman – simula ng ako’y magmahal ng sobra-sobra. Si Jun (mula sa true-tolife series na kasalukuyan ko pa lamang isinusulat), siya lamang ang mahal ko kahit ilang taon na ang nakalipas siya pa rin ang hinahanap ko.
Natuto akong manigarilyo, mag-inom at nabarkada simula nang mag-kolehiyo dahil sa pag-aakalang ito ay maghuhupa sa nararamdaman kong paghahanap sa best friend ko. Pero hindi, kaya’t nagawa ko na rin ang mga hindi inaasahan, mga hindi ko dapat gawin. Sex dito, sex doon – pokpok na nga yata akong maituturing. Nariyang ginugusto kong magustuhan nila ako at saka ko sila iiwan; hindi dahil sa gusto kong makasakit kung hindi dahil takot akong iwan – takot na takot akong masaktan.
