STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 6 WAKAS

"GINO"

10am na nung magising ako. Wala na si
Dustin sa tabi ko. Hinanap ko baka nasa
CR pero wala. Then nakita ko yung note
sa side table ko.
"I need to go home. See you on
monday. love you! kiss emoticon -Dustin" Natuwa
ako sa nabasa ko. Mahal din ako ni
Dustin!! hehe.
Naisip ko yung ginawa namin kagabi,
ibinigay ko lahat kay Dustin pati ang
isang bagay na hindi ko inakalang pwede
kong ibigay. Kakaiba yung sarap na
pinagsaluhan namin kagabi. Hinding
hindi ko yun makakalimutan.
Dumerecho na ako sa CR para maligo.
Pagkatapos nun, bumaba ako para
kumain. Naabutan ko sila Mama sa
salas.
"Ma..Pa? hindi kayo papasok today?
"No, we have some other things to fix
today." sagot ni Papa
"Really" Nagtaka ako kasi lagi naman
business ang inaatupag nila
"Dustin talked to me before he left this
morning" sabi ni papa
"we will be fixing your papers Gino.
You'll permanently stay with us starting
today. And no one can take you away
from us" sabi sakin ni Mama.
Napangiti lang ako at lumapit sila sakin
at niyakap nila ako. "thank you ma, pa"
"we have to get going."
"take care!" sabi ko sakanila bago sila
umalis.

STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 5

"DUSTIN"

Gino is a very serious guy. Hindi siya
yung type na bigla na lang magjojoke
out of nowhere. In fact, hindi siya
nagjojoke at all. Kaya nung sinabi niya na
mahal niya ako, alam kong seryoso siya.
Pero bakit ako? Parang kapatid na rin
ang tingin ko sakanya.
I know there were times na naaattract
ako sakanya pero alam kong mali kaya
hindi ko lang yun pinansin. "Mahal kita
Dustin!" halos ilang minuto na ang
nakakalipas since tumakbo siya papalayo
sakin, yan pa rin ang naririnig ko. Kung
paano niya naisigaw at yung reaction
matapos niya itong sabihin ang tumatak
sakin.
Kinuha ko yung bag ko bag ko at
nagsimula ng maglakad papalabas ng
room, sumakay sa car ko at nagdrive na
pauwi. Mga 5:30 na nung makarating
ako sa bahay. Umakyat ako agad sa
kwarto ko, nagbihis at humiga sa kama.
I checked my phone. 12 new messages,
tinignan ko baka nagtext si Gino, pero
hindi. 2 weeks na siyang hindi nagtetext
nor reply sakin. Lahat ng messages ko
ngayon puro congratulations. Haaay.
Anong gagawin ko? Hindi ko naman
pwedeng iwasan si Gino para lang
mailagay ang lahat sa tama. Alam kong
ako yung dahilan kung bakit siya
nagbago, kung bakit nagkaroon siya ng
mga kaibigan ngayon.

STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 4

"GINO"

Second sem started, medyo napaaga ako
sa school. 9 pa ang class ko pero 8 pa
lang nung makarating ako sa campus.
Normally kasi exact lang yung pagdating
ko so I decided to take a walk around
our 10 hectare campus. Siguro mga 30
minutes later, napagod na ako so
pumunta na ako sa building where my
first class is to be held.
"Gino!" boses ni Dustin yun ah.
Lumingon ako, tama nga, si Dustin yung
tumawag sakin.
"Bakit ang aga mo?" tanong sakin ni
Dustin
"Ah wala napa aga lang. Ikaw?"
"May meeting kami for the school
activities this sem eh, plus opening pa
ng sem so required yung presence
namin.. kanina ka pa ba?"
Level rep nga pala namin si Dustin, hindi
ko pa naman siya vinote last election.
haha shhh!
"Ah ganun ba? Hindi naman.." sagot ko
sakanya
"Tara na, our class starts in 15 minutes.
ay. by the way, sabay ka samin lunch
mamaya ah? with my barkada"
Yung totoo parang ayoko, kasi hindi ko
alam yung ugali ng iba kahit na kablock
ko pa sila. Pero nakakahiya naman
tumanggi kaya ngumiti nalang ako.
Since then, sakanila na ako laging
sumsasabay tuwing lunch. They've
made me feel welcome and part of their
family. Mas naging close din ako kila
Jess, Tim, Mark at sa iba pa. Medyo lagi
na rin akong nagssmile and kinakausap
ko na yung mga blockmates namin
regarding school stuff na walang halong
inis, galit, or pagkahiya.

STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 3

"GINO"

It's been eight months since I last
smiled, last laughed and last enjoyed a
day. After breaking up with my girlfriend
who cheated on me and realizing that
I'm surrounded by fake friends, all I
have left is my family. Only child lang
ako, kaya lahat ng gusto ko, binibigay
sakin ng parents ko except for their
time.
Malaki ang business ng parents ko kaya
most of the time, either nasa office sila,
or out of town/country for some
stressful business meetings. Nasa bahay
lang sila para magpahinga.
Hindi pa nga kami masyado
nagkakasabay kumain eh pero okay lang,
naiintindihan ko naman until one night,
mga 12 midnight na ata yun, gising pa
ako kasi may ginagawa akong school
proj, narinig kong nagaaway parents ko.
"we can't let them take Gino away from
us. tayo ang kinikilala niyang magulang"
"for god's sake victoria! hindi na natin
nagagawa ang role natin sakanya. and
wake up! he's not our real son!"
"tone down your voice George! baka
maranig tayo ni Gino"
I can't believe everything I've heard.
Next thing I knew, I found myself lying
and crying so hard in my bed. Ang sakit
sa pakiramdam, ang hirap tanggapin.
Sana nanaginip lang ako at paggising ko
bukas, walang masamang nangyari. Pero
alam ko na lahat ng nangyayari totoo.
Nakatulog nalang ako kakaiyak sa sakit
ng nararamdaman ko.

STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 2

Kinabukasan, pagkatapos namin mag
breakfast, hindi na nakapaghintay yung
iba at dumeretso na sa dagat. Maghapon
kaming naligo at nagbabad sa araw. Yung
ibang guys andun sa medyo malalim na
part, magaling silang lumagoy eh.
At yung iba naman samin andito lang sa
medyo mababaw naglalaro parang mga
bata. Umahon lang kami para kumain ng
lunch pagkatapos nun, balik ulit sa
dagat.
Noong medyo maghahapon na naglaro
kami. Mataya taya ulit pero this time by
pair. Bawal magkahiwalay yung pair or
else disqualified na. Bawal din sa sand
part dapat sa may dagat para extra
challenge. Nung ineexplain yung
mechanics napansin ko umahon si Gino
at pumunta doon sa bahay. Hindi naman
siya napansin nung iba pero feeling ko
ayaw niya lang maglaro. Kapartner ko si
Tim at kami ang unang taya. Nakakatawa
tingnan pero magka holding hands kami
habang hinahabol yung ibang pairs.
grabe! ang hirap makipaghabulan sa
dagat.
Buti nalang medyo mabagal sila Jess at
Lily kaya sila ang sunod na naging taya.
Sunod naman nilang nataya yung pair ni
Ryan at nataya naman nila sila Mark.
Ang saya ng araw na to! Before pa
lumubog yung araw, napagod na din
kami at nagsiahon na para makabanlaw
at makapagpahinga kahit sandali.

STORY: DUSTIN PROMISE CHAPTER 1

Level Representative,
Block President
and school scholar. First year palang
ako, pero sa dami ng academic projects
and co curricular activities ko, daig ko pa
daw yung stress na nararanasan ng mga
higher years. By the way I'm Dustin. 16
years old, freshman college taking up a
pre law course sa isang kilalang law
school dito sa Pilipinas. 5"6' in height,
130 puonds, medyo light yung skin color
ko and since I prefer office stuff as my
co curricular, hindi ako athletic, although
naglalaro din ng sports paminsan
minsan, hindi well developed ang
muscles ko unlike those athletes but
honestly, I didn't care. Basta hindi ako
tabachoy, hindi rin payatot, okay na
sakin yung katawan ko.
It didn't take a long time para maging
bonded and close kami ng blockmates
ko. Dahil na rin siguro sa common
interest and goal in life namin, which is
to become future lawyers, and despite
the differences in our attitude and life
background, naging mas close and
bonded ang block namin. Marami akong
friends sakanila.
Paano ba naman kasi, first day of school
pa lang ang dami ko ng dinaldal and
siguro yung fact na lagi ko silang
tinutulungan pag nahihirapan sila, but
not to the point na magdedepend sila
sakin. I think that's primarily the reason
they elected me as their block president
and motivated me to run for student
council. Hindi naman sa nagyayabang,
pero nasa dugo na rin ng family ko yung
'leadership skills'. Politician yung iba
kong relatives, lawyer ang dad ko and
student body president din ako back in
high school.